طرح و اجرای ساختمان‌های با مصالح بنایی

مبحث هشتم – طرح و اجرای ساختمان‌های با مصالح بنایی

1399-02-09 0 نظرات

این مبحث شامل ضوابط طراحی مهندسی و ساخت ساختمان‌های بنایی است و برای آن دسته از اعضای سازه‌ای و غیرسازه‌ای تدوین شده است که در ساخت آن‌ها از مصالح بنایی استفاده می شود. مصالح مصرفی در ساخت ساختمان های بنایی باید ضوابط مندرج در این مبحث را دارا باشند و باید طوری انتخاب شوند که ضوابط طراحی از نظر ایمنی، عملکرد سازه ای، پایایی و شکل ظاهری سازه با توجه کافی به شرایط محیطی تأمین شود. استانداردهای پذیرفته شده در این مبحث، استانداردهای ملی ایران است و باید در همه زمینه ها به آن ها رجوع شود. اگر در مورد پاره‌ای از مسائل اشاره شده، استانداردهای داخلی تهیه نشده باشد، استانداردهای معتبر بین المللی باید ملاک عمل قرار گیرد.

ساختمان بنایی مسلح : ساختمان بنایی مسلح ساختمانی است که با آجر، سنگ یا بلوک سیمانی یا ترکیبی از آن ها ساخته شده و در آن میلگردهای فولادی به همراه مصالح بنایی برای تحمل نیرو به کار می روند. در این ساختمان ها معمولا از واحد بنایی برای تحمل فشار و از میلگردهای فولادی برای تحمل کشش استفاده می شود.

ساختمان بنایی محصور شده با کلاف : ساختمانی است که با آجر، سنگ یا بلوک سیمانی یا ترکیبی از آن ها ساخته شده و در آن تمام بارهای قائم و نیروهای جانبی توسط دیوارها تحمل می شوند. کلاف ها در این ساختمان ها با نقش محصورکنندگی خود باعث افزایش یکپارچگی و شکل پذیری دیوارها می شوند.

ساختمان بنایی غیرمسلح: ساختمانی است که در ساخت آن از آجر، بلوک سیمانی، سنگ و یا خشت استفاده شده و در آن دیوارها فشار ناشی از بارهای قائم و تا حدودی برش ناشی از نیروهای جانبی را تحمل می کنند.

آجرنما : آجری است که به طور خاص برای نمای ساختمان تولید می شود.

ابعاد مشخصه : به ابعادی از اجزای ساختمان مانند آجر و بند گفته می شود که کلیه محاسبات ابعاد بر مبنای آن ها صورت می گیرد.

ابعاد واقعی : ابعاد واقعی عبارت است از ابعاد اندازه گیری شده عناصر بنایی مانند آجر، جرز، ستون و دیوار.

ارتفاع موثر : آن بعد از دیوار یا ستون که برای محاسبه نسبت لاغری در نظر گرفته می شود.

بست دیوار : بست مکانیکی فولادی است که لایه های بنایی را به یکدیگر یا به مصالح دیگر متصل می کند.

بند بستر (افقی) : لایه افقی ملات که واحد بنایی بر روی آن قرار داده می شود.

بند گلویی : فضایی خالی که به صورت قائم در طول یک لایه بنایی (یا واحد بنایی لایه ای) و قسمت ساخته شده پشت آن قرار دارد و با ملات یا دوغاب پر شده باشد.

پشت بند : عضوی است سازه ای با ضخامت کافی که در فواصل معینی از امتداد دیوار به منظور تأمین تکیه گاه جانبی یا تحمل بارهای متمرکز قائم، عمود بر امتداد دیوار ساخته می شود.

پوسته : به قسمت خارجی واحد مصالح بنایی توخالی پوسته گفته می شود.

پیوند ممتد : چیدمان واحدهای مصالح بنایی که فاصله افقی بندهای کله (قائم) در آن، در ردیف های متوالی، حداقل یک چهارم طول واحد مصالح بنایی باشد.

جرز : عضو قائم مجزا که بعد افقی آن نسبت به ضخامت بیشتر از 3 و برابر یا کمتر از 6 باشد و ارتفاع آن از 5 برابر طولش کمتر باشد.

دوغاب : مخلوطی از مصالح سنگی ریزدانه و سیمان است که آب کافی به آن اضافه شده تا مخلوط بدون اینکه اجزای تشکیل دهنده آن از یکدیگر جدا گردد، ریخته شود. به دوغاب ملات روان نیز گفته می شود.

دیوار سازه ای : دیواری است که برای مقاومت در برابر بارهای قائم یا جانبی و یا هر دو طراحی می شود و از اجزای اصلی پایداری ساختمان در طول عمر آن است.

ستون : عضو سازه ای قائمی است که بعد بزرگ مقطع آن از سه برابر بعد کوچک مقطع تجاوز نکند و ارتفاع آن حداقل سه برابر بعد کوچک مقطع باشد.

کلاف افقی : عضوی است که در جهت افقی و معمولا در پای دیوارها، در زیر یا در تراز سقف ها و در تراز بالا یا پایین بازشوها ساخته می شود. این کلاف ها به صورت اعضای کششی یا فشاری، نیروهای اینرسی ناشی از زلزله را منتقل می کنند و مانع جدا شدن اجزای دیگر ساختمان مانند شالوده، سقف و دیوارها از یکدیگر می شوند.

پیام بگذارید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.